Yalova duvar kağıdı

Hesap metrekareyle değil şeritle yapılır. Duvarın genişliği rulo genişliğine bölünür ve kaç şerit gerektiği bulunur. Sonra oda yüksekliğine üst ve alt kesim payı eklenerek bir şeridin boyu belirlenir. Rulo uzunluğu bu boya bölündüğünde bir rulodan kaç şerit çıktığı çıkar; şerit sayısı bu sayıya bölününce rulo adedi bulunur.

Kapı ve pencere boşlukları düşünüldüğü kadar kazanç getirmez. Bir pencerenin altındaki ve üstündeki parçalar aynı şeritten kesilebiliyorsa kazanç vardır, ama desen sürekliliği gerekiyorsa o boşluk şeridin ortasını kullanılamaz hale getirir. Bu yüzden boşlukları hesaptan doğrudan çıkarmıyoruz, şerit şerit not alıyoruz.

Ölçüyü yerinde almanın bir nedeni de duvarın düşeyde ve yatayda ne kadar kaçık olduğunu görmek. Eski dairelerde tavan ile zemin arasındaki yükseklik duvar boyunca birkaç santimetre değişebiliyor. Bu fark kesim payını belirliyor; pay yetersiz hesaplandığında son şeritte kağıt yetişmiyor ve o duvar için yeni rulo açmak gerekiyor.

Artan malzemeyi atmıyoruz. Aynı partiden birkaç metre kağıt, ileride bir zarar gördüğünde lokal onarım şansı veriyor; artan ruloyu parti numarasıyla etiketleyip bırakıyoruz.

Raport, desenin dikeyde kendini tekrar ettiği mesafedir ve rulo etiketinde yazar. Şeritlerin desen tutması için her şerit raportun tam katına yuvarlanarak kesilir; bu yuvarlama, her şeritten belirli bir parçanın atılması demektir. Raport büyüdükçe atılan parça da büyür, yani fire raportla doğru orantılı artar.

Ek tipi ikinci değişken. Düz ekte komşu şeritler aynı yükseklikten başlar ve fire en düşüktür. Kaydırmalı ekte desen komşu şeritte raportun yarısı kadar aşağıdan başlar, bu yüzden her şeritte ek pay gider ve toplam fire belirgin yükselir. Serbest ekte desenin eşleşmesi gerekmez ve fire en az olur. Bu simgeler ürün etiketinde standart işaretlerle gösteriliyor; duvar kaplamalarının terimleri ve simgeleri TS EN 235 standardında tanımlanıyor.

Bu yüzden bir duvar için rulo sayısını, kağıt seçilmeden söylemiyoruz. Aynı duvara düz ekli bir ürünle kaydırmalı ekli büyük raportlu bir ürün arasında birkaç rulo fark çıkabiliyor. Müşteri ürünü seçtikten sonra etiketteki genişlik, uzunluk, raport ve ek tipi bilgisini okuyup hesabı ona göre yazıyoruz.

Boya duvarı kaplarken yüzeyin dokusunu bir miktar taklit eder ve ince kusurları yumuşatır. Duvar kağıdı ise gergin ve ince bir katman olarak yüzeye oturur; altındaki her tümsek, macun izi, vida deliği ve kaba zımpara çiziği kağıdın üzerinden okunur. Yan ışık geldiğinde bu izler gölge olarak ortaya çıkar, üstelik kağıt söküldükten sonra fark edilmesi çok geç olur.

İkinci sebep tutuş. Yapıştırıcı suludur ve duvarın yüzeyini ıslatır; zayıf, tozlu veya kabuk atmış bir yüzey bu suyu aldığında kendi üzerinden kopar. Kağıt kurudukça hafifçe çekildiği için yüzeye doğru bir gerilme uygular ve gevşek bir katman varsa onu beraberinde söker. Bu yüzden eski kabaran boya raspalanıyor, tozlu yüzeyler astarla bağlanıyor.

Üçüncü sebep emicilik ve renk. Duvarın bazı bölgeleri yapıştırıcıyı hızlı emerse kağıt oralarda erken tutar ve ek hatları düzgün ayarlanamaz; astar emiciliği eşitliyor. Açık renk ve ince kağıtlarda koyu bir alt renk ya da lekeli bir zemin kağıdın üzerinden görünür, bu yüzden gerekiyorsa duvar önce nötr bir tonda boyanıyor.

Kuruma da hazırlığın parçası. Kağıt kururken çeker; oda kuruma boyunca havalandırılır veya ısıtılırsa çekme hızlanır ve ek hatları açılır. Bu yüzden uygulamadan sonra kapı ve pencereleri kapalı tutuyor, ısıtıcıyı ek hattına doğrultmuyoruz.

Rulo halindeki dekoratif duvar kaplamaları TS EN 15102 standardı kapsamında ele alınıyor; ürün grupları ise ayrı standartlarda tanımlanıyor, örneğin hazır duvar kağıtları ile vinil ve plastik esaslı duvar kaplamaları TS EN 233 kapsamındadır. Sahada üç grup öne çıkıyor: klasik kağıt, vinil kaplı kağıt ve non-woven taşıyıcılı ürünler.

Klasik kağıt en ince ve en ekonomik seçenek; yapıştırıcı kağıdın arkasına sürülür ve kağıdın şişmesi için bekleme süresi gerekir. Vinil kaplı ürünler yüzeyi silinebilir olduğu için mutfak, koridor ve çocuk odasında tercih ediliyor. Non-woven taşıyıcılı ürünlerde yapıştırıcı doğrudan duvara sürülür, kağıt boyut değiştirmediği için bekleme süresi gerekmez ve söküm kuru halde tek parça yapılabilir.

Nemli hacimler sınır durumu. Banyoda duş çevresi duvar kağıdı için uygun bir yüzey değil; buhar ek hatlarından girip yapıştırıcıyı çözer. Banyonun kuru bölgesinde silinebilir ürünlerle çalışılabiliyor ama garanti beklentisini baştan doğru kurmak gerekiyor. Nem kaynaklı kabarma olan bir duvarda kağıt sorunu saklıyor, çözmüyor; o durumda kaynağa bakılmadan uygulama yapmıyoruz.