Yalova Merkez boyacı

Yalova Merkez'in konut stoku 1999 Marmara depreminden sonraki yeniden yapım döneminde büyük ölçüde yenilendi. Bunun pratikteki sonucu, merkezdeki apartmanların geniş bir yaş aralığına dağılmak yerine belirli bir bantta toplanması: benzer yıllarda yapılan binalar aynı işleri de aynı yıllarda istiyor. Dış cephe yenilemesi, çatı ve mantolama talebi bu yüzden merkezde binadan binaya değil, sokaktan sokağa dalgalar halinde geliyor.

O dönemden sonra yapılan dairelerde iç yüzey genelde saten alçı. Orada yüzey hazırlığının içeriği değişiyor: eski boyanın raspası değil, alçı ek yerlerindeki ve köşe profillerindeki saç çatlakları belirleyici oluyor. Bu çatlaklar dolgu ve gerektiğinde elyaf bant ile kapatılmazsa yeni boyanın altından aynı çizgi olarak geri geliyor. Merkezin eski dokusunda kalan depremden önceki binalarda ise tablo tersine dönüyor: üst üste binmiş kireç ve sentetik badana katmanları raspa istiyor ve bu, süreyi metrekareden daha fazla belirliyor.

Merkezde yaygın olan ikinci yapı tipi site. Sitede boyanacak dış cephe alanı tek bir apartmandan büyük, iskele kurulumu birden fazla blok için planlanıyor ve iş etap etap yürüyor. Keşifte bina sayısını değil cephe metrekaresini ve iskele kurulabilecek zemin genişliğini ölçüyoruz, çünkü sitelerde bina dibi genelde otopark ve o alanın boşaltılması işin başlama tarihini belirliyor.

İç cephe boyama, saten alçı ve dış cephe boyama merkezde en sık istenen üç kalem. Bu sıralamanın nedeni yapı stokunun kendisi: kalıcı oturulan apartman dairesinde yıpranma yazlıktaki gibi mevsimsel değil sürekli, koridor ve çocuk odası temas yüzünden, mutfak ve banyo buhar yüzünden daha hızlı eskiyor.

Saten alçı talebi merkezde ayrı bir başlık. Kiraya verilecek ya da satılacak bir dairede duvar düzlemi bozuksa boya tek başına sonucu kurtarmıyor; ışık yandan geldiğinde dalgalar daha da belirginleşiyor. Böyle dairelerde alçı ve boyayı tek iş olarak planlamak hem toplam süreyi hem toz kontrolünü kolaylaştırıyor.

Dış cephe merkezde çoğunlukla bina ölçeğinde bir karar. Cephede çatlak, kabarma veya rutubet lekesi varsa boya öncesi kaynağın bulunması gerekiyor: dere yönünden veya bodrum kotundan gelen nem boyandıktan sonra aynı yerden geri çıkıyor. Keşifte cepheyi yalnızca yukarıdan değil zemin kotundan da inceliyoruz.

Dış cephe, merdiven boşluğu, çatı ve bina girişi ortak alan sayılıyor ve bu alanlardaki işin kararı tek bir daire sahibinde değil kat maliklerinde. Bağımsız bölümün içi ise malikin kendi kararı. Biz bu ayrımı teklifte de koruyoruz: ortak alan için yönetime, daire içi için malike olmak üzere iki ayrı yazılı teklif hazırlıyoruz. Böylece yönetim kararı beklenirken daire içi işi bağımsız olarak programlanabiliyor. Bu bir hukuki görüş değil, uygulamadaki düzenin tarifi.

Karar çıktıktan sonra sırayı iskele belirliyor. Merkezdeki orta katlı bloklarda cepheye ya sabit iskele ya asma iskele ile çıkılıyor ve tercihi bina yüksekliğinden çok bina dibindeki boşluk yapıyor. Otopark bina dibine yapılmışsa iskele ayağının oturacağı şeridin boşaltılması gerekiyor; bunu keşifte yönetimle birlikte işaretliyoruz ki iş günü araç taşıma tartışmasıyla başlamasın.

İç mekân işleri yıl boyunca yapılabiliyor ve merkezde kış ayları bu iş için rahat bir dönem: kıyı ilçelerinin sezon öncesi yoğunluğu henüz başlamamış oluyor, dolayısıyla tarih seçimi geniş. Isıtması açık bir dairede kuruma sorun çıkarmıyor; dikkat edilecek tek şey havalandırma. Pencereleri karşılıklı açıp kısa süreli çapraz havalandırma yapıyoruz, böylece nem birikmiyor ve oda tamamen soğumuyor.

Dış cephe ve mantolama için aralık nisan ile ekim arası. Bunun nedeni takvim değil ürün: su bazlı dış cephe boyaları yüzey sıcaklığı belirli bir eşiğin altına indiğinde düzgün film oluşturmuyor ve uygulamadan sonraki kuruma penceresine yağış girmemesi gerekiyor. Marmara kıyısında yağışın büyük bölümü kasım ile mart arasına düştüğü için cephe işini bu aylara zorlamak yeniden yapmak anlamına geliyor.

Bir de kiralama takvimi var. Kiracı değişimleri ve taşınmalar yaz aylarında yoğunlaşıyor, dolayısıyla boş daire boyaması için haziran ile eylül arasında tarih bulmak diğer aylara göre zor. Tarihi baştan konuşmak bu dönemde işin kendisinden daha belirleyici oluyor.

Merkez içinde mesafe farkı uygulamıyoruz: 16 mahallenin tamamı aynı fiyatlandırmada ve keşif ücretsiz. Buna karşılık erişim koşulu mahalleden mahalleye değişiyor. Sahil bandına yakın binalarda bina dibi genelde daha geniş ve iskele kurulumu rahat ilerliyor; güneye doğru yükselen mahallelerde sokak eğimi devreye giriyor ve iskele ayaklarının oturacağı kot farkını keşifte ayrıca ölçüyoruz. Bu ölçüm işin fiyatını değil kurulum gününü etkiliyor.

Asansörü olmayan binalarda malzeme ve iskele elemanları elle taşınıyor. Bu, toplam süreye giren ama teklifte ek satır olarak görünmeyen bir kalem; keşifte kaç kat çıkılacağını not ediyoruz ve gün sayısını buna göre veriyoruz. Merdiven boşluğu işlerinde kat kat ilerliyor, her kat bittiğinde geçiş alanını açık bırakıyoruz, böylece bina kullanımda kalıyor.

Çalışma saatlerinde iki kısıt var. Birincisi konut: zımpara ve raspa gibi gürültülü adımlar gündüz saatlerine alınıyor ve site yönetiminin çalışma saati kuralı varsa program buna göre yazılıyor. İkincisi ticaret: cadde üzerindeki binalarda zemin kat dükkânları çalıştığı için cephe ve giriş işleri işletmenin kapanışına ve yaya geçişine göre kurgulanıyor. Bu iki kısıt aynı binada birleşebiliyor ve o zaman programı iki parçaya bölüyoruz.